کاش دلم امشب بگرید

دلم همچون آسمان، پر از ابرهای بارانیست

ای کاش دلم امشب بگرید، شاید که بغض عشق در چشمانم بشکند

خدایا حواست هس؟!

صدای هق هق گریه هایم....

از همان گلویی می آید که تو.....

از رگش به من نزدیک تری!!!!

خدایا با توام حواست کجاست؟

مي دانم جسته گريخته مي گويم،

اما فرصتم براي من و تو بودن كم است.

تو هميشه مي شنوي اما من هميشه در خلوت نيستم.

من مي گويم كه انسان بزرگي هستم

چون تو در من دميده اي اگر اينگونه نيست ، بگو.

شكايت تكراري ... روزي كم... در شان ما نيست.

پس در فكر روزي براي من نباش ، عزتم را مگير.

دعا نمي كنم , درخواست مي كنم و مي خواهم.

ببخش اگر روي گله ام با توست

چون آدميان يا طاقت گله را ندارند يا اظهار دانايي بيشتر مانع از شنيدنشان مي شود.

سخاوت كلام گويندگان و سفاهت مقام دارندگان

همه در افكار پيچاپيچ من چون موجي كه ديوار اسكله را به فرسايش سوق مي دهد مي ماند.

کاش مي توانستم فرياد بزنم

كه تو رو بايد براي تو خواست و نه از ترس تو .

لذت شنيدن از رحم و مهربانيت برايم صد چندان شيرين تر است

تا فكر درباره نوع عذابي كه در دوزخم مي دهي.

آنقدر برايم مجهول هست

كه ديگر زندگي را به نام عذابت بر خود فشار قبر نكن.

من با تو دچار فلسفه نيستم

حماقت خواستن عمري جاودان را هم در من نبين.

من وجاهت عاشقي را مي جويم

خدايا با توام حواست کجاست...

عشق و عرفان...